مؤمن بايد اينچنين باشد ، به اين معنا كه در خصوصيّات ايمانى و عملى نظيرش كمتر يافت شود ، درگاه لطفش درگاه عرض حاجات نيازمندان باشد و در برابر دشمنان ظاهرى و باطنى شكستى برايش متصوّر نگردد ، كه قرآن مجيد مىفرمايد : وَلِلّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤمِنينَ » « 1 » در حالى كه عزت و اقتدار براى خدا و پيامبر او و مؤمنان است . 40 - الجبّار وجود مباركى كه مشيّت و اراده‌اش بر سبيل اجبار در ظاهر و باطن هستى نفوذ دارد و مشيّت احدى از موجودات راه به اراده و خواست او ندارد . قاهرى است كه فوق قهرش چيزى نيست ، عظمت و بزرگى و تجبّر و جبروتيّت ، فقط و فقط برازندهء اوست و بس . احدى از قبضهء قدرتش خارج نيست ، و چيزى از ميدان جبروتش بيرون نمىباشد ، موجودات عرصهء هستى بخواهند يا نخواهند تكويناً فرمانبر او هستند . در ميان عباد و بندگان هستند كسانى كه از دايرهء تبعيّت از ديگران فراتر رفته و به درجهء عالى متبوعيّت رسيده‌اند ، به نحوى كه ديگران به طور قهر و جبر به هيئت و صورت آنان در مىآيند ، چنان كه خواجهء انبيا عليهم السلام فرمود : لَوْ كانَ مُوسى حَيّاً ما وَسِعَهُ إلَّااتِّباعى . « 2 » اگر موسى عليه السلام زنده بود ، چاره‌اى جز پيروى از من در همهء امور نداشت . خيال روى تو در همه طريق همره ماست * نسيم موى تو پيوند جان آگه ماست به رغم مدّعيانى كه منع عشق كنند * جمال چهرهء تو حجّت موجّه ماست ببين كه سيب زنخدان تو چه مىگويد * هزار يوسف مصرى فتاده در چَه ماست اگر به زلف دراز تو دست ما نرسد * گناه بخت پريشان و دست كوته ماست ( حافظ شيرازى )

--> ( 1 ) - منافقون ( 63 ) : 8 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 2 / 99 ، باب 14 ، حديث 54 ، الدعوات ، راوندى : 170 ، حديث 475 .